20 maja 2015

SĄD APELACYJNY W SZCZECINIE ODDALA APELACJĘ MBANKU

14 maja 2015 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację mBanku w sprawie z powództwa konsumentki o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego (BTE). Apelacja mBanku została złożona od niekorzystnego dla banku wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 7 listopada 2014 r. (I C 554/14).

Zdjęcie powiązane z wpisem

Sprawa dotyczy konsumentki, która w 2007 r. wraz z mężem zawarła z bankiem umowę o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF na kwotę ok. 300.000 złotych. Pod koniec 2010 r. mBank, na skutek zaniechania spłacania rat przez kredytobiorców, wypowiedział umowę kredytową i w 2013 r. wystawił bankowy tytułu egzekucyjny, któremu sąd nadał klauzulę wykonalności. W pozwie złożonym przez konsumentkę zakwestionowano m.in. postanowienia umowne odnoszące się do konieczności przeliczania zarówno kwoty kredytu, jak i każdej raty po kursie franka szwajcarskiego według tabeli kursowej mBanku.

Sąd I instancji zwrócił uwagę, że „pozwany przyznał sobie prawo do jednostronnego regulowania wysokości rat kredytu waloryzowanego kursem franka szwajcarskiego poprzez wyznaczenie w tabelach kursowych kursu sprzedaży franka szwajcarskiego. (…) postanowienia umowy nie przewidywały, aby aktualny kurs franka szwajcarskiego ustalany przez bank pozostawał w określonej relacji do aktualnego kursu tej waluty ukształtowanego przez rynek walutowy, lub np. w określonej relacji do kursu średniego waluty publikowanego przez NBP”. Tym samym Sąd uznał postanowienia odnoszące się do przeliczania zarówno kwoty kredytu, jak i jego rat po kursie franka szwajcarskiego według tabeli kursowej mBanku za postanowienia abuzywne, a więc nieskuteczne w stosunku do konsumentki. W konsekwencji Sąd Okręgowy stwierdził, że wyliczenie zadłużenia wskazane w BTE było nieprawidłowe (bo oparte o postanowienie niedozwolone) i mBank nie może na jego podstawie skutecznie dochodzić należności, gdyż nie udowodnił wysokości roszczenia. 

Sąd Apelacyjny zgodził się z powyższą argumentacją potwierdzając, że analizowane postanowienia umowne są niedozwolone i – zgodnie z art. 3851 §1k.c. – nie wiążą konsumentki, a kwota zadłużenia określona w BTE nie wynika z umowy kredytowej zawartej przez strony.

W niniejszej sprawie sądy nie odpowiedziały jednak wprost na pytanie o sposób wyliczenia zadłużenia kredytu waloryzowanego kursem CHF, w sytuacji uznania za abuzywne postanowienia określającego sposób ich waloryzacji (dotyczy kredytów zawartych przed wejściem w życie tzw. ustawy spreadowej w dniu 26 sierpnia 2011 r.). Kwestia ta może być przedmiotem oddzielnego postępowania, w którym to sąd będzie musiał odpowiedzieć na pytanie, jaka jest faktyczna kwota kredytu wynikająca z umowy i czy podlega ona waloryzacji, a jeżeli tak – to na jakich zasadach.

Sygnatura akt: I ACa 16/15

Cookies

Na naszej stronie korzystamy z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Rozumiem i akceptuję